Wat een nacht heb ik achter de rug. Die slaapzak gaat met de eerste gelegenheid terug huis en ik koop een andere. Niet te doen zo warm als dat ding is. Ik heb vanavond alles geprobeerd alleen over me heen, zonder met kleren aan en uiteindelijk toch in de slaapzak, maar toen was het al half twee. Het heeft ook nog een tijdje geregend, maar de tarp heeft zijn werk goed gedaan. Bizar ik kon het licht van Parijs al zien en ik zit er nog zo’n 60 km vandaan. Ik schrik wakker en denk dat het half negen is, alsof dat wat uit maakt, het is grijs en motregent. Alles nat in pakken dus. Het eten is op en het water is op, dus dat gewicht kan er wel bij. Als alles is ingepakt en ik klaar ben om te vertrekken zie ik dat het pas zeven uur is. Ik kan moeilijk alles weer uit pakken dus op pad. Ik steek de A1 over, wat een drukte op dit uur van de dag. Als ik in Chamant kom is er een winkel Open. Voor sigaretten en water. De peuken helpen tegen de honger, want eten is er niet. Om half tien loop ik Senlis binnen. Een mooie middeleeuwse stad. Het VVV gaat om half elf Open. Ff Wachten ik haal mijn stempel(tampon) en wordt door verwezen naar het klooster van de Clarisse voor onderdak. Op weg daarheen kom ik een bakker tegen. Heerlijk eten dat heb ik wel nodig onderhand. In het klooster word ik verwelkomd door zuster Anne ze is erg vriendelijk en behulpzaam. Ik krijg een kamer met douche en wc, waar menig budget hotel nog aan zou kunnen tippen. Er is een plek waar ik mijn natte boel kan drogen helemaal perfect. Ze vertelt me waar de supermarkt is. Dan voel je je welkom. Na de nodige bezigheden boodschappen doen en de tourist uithangen. Op een terras kom ik in gesprek met een paar Nederlanders, zij staan op het punt om terug naar huis te vertrekken. Het is goed om weer eens een normaal gesprek te kunnen voeren. De eenzaamheid doet rare dingen met je. Soms loop ik zo maar te huilen. Het is allemaal zo overweldigend dat je er emotioneel van wordt. Wat een reis. Helemaal wat ik er van had verwacht en meer nog Morgen een pittige dag voor de boeg en misschien weer buiten slapen, maar dat is voor morgen. Ik mis jullie allemaal, maar ben voorlopig niet terug.