Wat een bizar verblijf was dat in Tugny et Pont. Absoluut niet mee te communiceren die vrouw. Steeds maar weer zeggen dat ze langzamer moest praten. Ik werd er depressief van. Zie je iemand en die gaat zo met je om terwijl je toch je best doet om het te begrijpen. Ik ging maar terug naar mijn kamer. Haar man kwam thuis maar dat was geen verbetering. Ik had ook geen honger meer. Dus om 7 uur naar bed. Na een uur bonzen op de deur. De man hij wilde de credential zien en het geld hebben. Daarna heb ik goed geslapen. Om 7 uur wakker. Alles klaar maken en dan ontbijt. Ik vraag aan de vrouw of er een lijst is van refuges van de confrères de St. Jaques zegt ze dat had je aan mijn man moeten vragen gisteravond nu is hij weg. Dan voel je je echt welkom. Om 8 uur was ik op weg, ik trek het niet langer. De route gaat weer door een verlaten landschap. Urenlang golvende akkers met gerst aardappelen en koolzaad. Tegen 12 uur kom ik in een dorp waar een café Open is. Ze hebben Floreffe, dat maakt het een beetje goed en sigaretten waar ik voor bezwijk. In het volgende plaatsje Giscard word ik aangesproken door een vrouw, zij heeft de Camino ook gelopen vanaf Roncevalle. Eindelijk een normaal gesprek met iemand, ze neemt ook de moeite om rustig te praten. Dat geeft weer moed. Er is ook een bakker en een slager dus kan ik eten kopen. Straks even lekker smullen. Dan weer verder. Er schiet een vos voor me weg. Die had ik nog niet gezien. Wel veel andere dieren: Konijnen, fazanten, een hermelijn, ratten muizen mollen een ree en meer kwartels dan ik ooit gegeten heb. Ik maak een praatje met een man die bezig is de markering van GR aan het controleren en verbeteren waar nodig. Tegen half vier ben ik in Noyon. 35km vandaag gelopen. Naar de kerk een stempel halen en naar het VVV om een overnachting te vinden. Ik slaap vannacht in een Chambre d’Hôtes. Een erg aardige man, waar ik wel mee kan praten. Het kan dus wel. Biertjes erbij en vanavond meeëten. Onder de douche en ik ben weer helemaal het mannetje. Tot morgen.