We hebben een hele goede nachtrust gehad in de pastorie van Kerkhove. Om half 9 stappen we weer op na afscheid genomen te hebben van Sarah. Matthias hebben we niet meer gezien.

Als we weer bij de Schelde lopen komen we een jonge vrouw tegen. Die is ook op pelgrimage, maar voor een andere god en ze loopt van de bron van de Schelde naar een heiligdom van haar godin Nehalennia op Colijnsplaat (Zeeland). Het is denk ik een of andere Romeinse of Keltische godin. Leuk om zo iemand te ontmoeten en tegen te komen. Het is overigens de eerste die we tegenkomen die ook op pad is.

Het is hartstikke mooi weer en erg warm. De hele tocht komen we niet zoveel mensen meer tegen als de andere dagen. Er zijn nog wel fietsers, maar toch niet meer die grote hoeveelheden als in Vlamingen. Walloniers houden schijnbaar niet zo van fietsen.

Om toch nog af en toe wat eten en drinken te kunnen krijgen, moeten we af van de Schelde. We gaan naar het dorp Outreve en daar is een kroeg open waar we wat kunnen drinken en onze veldflessen kunnen vullen.

Dan gaan we weer terug naar de Schelde en lopen langs de kant: alsmaar door, alsmaar door. In de middag nemen we een pauze van een uur, anderhalf uur, om te rusten, want het is heel erg warm. Tegen de 27 graden aan.

Na anderhalf uur gaan we weer verder en weer moeten we van de Schelde af om eten te kunnen krijgen. We komen in een klein dorpje Helkijn en vragen daar naar aan een paar oudere dames. Die zeggen “Ja dat is er, een klein stukje verderop, maar kom straks terug. Dan krijgen jullie koffie van ons”. Wij gaan naar de bakker en komen terug en drinken bij de dames koffie. De een spreekt Nederlands en de ander alleen maar Frans. Dus het is een beetje behelpen om een gesprek op gang te houden. We blijven niet al te lang hangen uiteraard, want anders komen we nergens.

We moeten wel doorlopen naar het volgende dorp, want daar zou een winkel zijn waar we wat anders dan brood kunnen krijgen. Dat is Spiere.

In Spiere is ook geen winkel: alleen een soort boerderijwinkel waar we tomaten kopen, onze waterfles vullen en een paar blikjes makreel kunnen krijgen.

Van daaruit lopen we door naar Warcoing. Daar is wel een bakkerij die ook beleg heeft, dus daar kunnen we kaas en worst kopen. Nergens in de buurt zijn Bed en Breakfasts dus we bereiden ons voor om langs de weg te slapen. We gaan uitkijken naar een mooi plekje.

Op een gegeven moment vinden we een mooi plekje aan een meer: in het zonnetje, beetje beschut en daar gaan we ons een beetje installeren. Nog geen slaapzakken natuurlijk, maar even rustig eten en een biertje drinken en wachten tot het een beetje donkerder wordt.

Helaas na een tijdje verschijnen een paar jongelui op brommers en nog wat later een paar met auto en de muziek gaat aan dus kennelijk wordt er toch iets van een feestje gebouwd. Dat is nou niet direct waar wij op zitten te wachten. Bovendien ziet Loes dat er eentje met een pistool rondloopt. Ze trekken zich wat terug en even later wordt er inderdaad geschoten. Waarschijnlijk stoerdoenerij en bluf, maar evengoed iets waar ik niks mee te maken wil hebben. We pakken de rugzakken weer in en we gaan weer verder op zoek naar een ander plekje waar het dan wel rustig is.

We gaan verder met onze tocht langs de Schelde op zoek naar een beter plekje.

Helaas kunnen we dat niet vinden en het eind van het liedje is dat we in Doornik aankomen bij de Jacobskerk. Daar is ook een Pelgrimshuis alleen zijn beiden gesloten, want het is inmiddels half 9. We lopen nog verder de stad in en vinden onderdak in de jeugdherberg om 21 uur s avonds. We zijn allebei heel erg moe. We hebben 37 km gelopen vandaag met de rugzakken dus Loes is enorm over haar grens heen gegaan. Een lekker pilsje en dan lekker naar bed en slapen. Morgen gezond weer op en hopelijk een redelijke rustdag, want vandaag hebben we voor twee dagen gelopen.