We vertrekken om half 9 samen met Arne en gaan weer op weg. Het is mooi weer en we lopen langs het water steeds verder richting het centrum. Onderweg komen we Turkse mensen tegen die iets staan te doen met wol midden op straat. We maakten een foto ervan, dat vond hij niet zo leuk, maar toen we vroegen wat ze aan het doen waren en de tijd namen om te luisteren wat hij uitlegde vond hij het eigenlijk wel heel erg leuk. Ze waren wol aan het loskloppen om een dekbed van te maken. En dat hier op straat gewoon s morgens om 9 uur.

Even later komen we iemand tegen die ook de Camino heeft gelopen. We worden heel vaak aangesproken door mensen die ook de Camino hebben gelopen of het willen gaan doen. Echt hartstikke leuk. Die man gaat over een maand naar Spanje toe om te hospitaleren. Hij heeft de Camino zelf gedaan en hij is arts geweest en doet nu allerlei vrijwilligerswerk in dak- en thuislozenopvang en gaat regelmatig naar Cambodja en Argentinië en om in ziekenhuizen te werken.

We komen aan bij de Jacobskerk in Gent. Helaas is dat gesloten, er is helemaal niemand, dus we kunnen daar geen stempel halen. Wij nog wat zoeken naar een VVV, maar we geven het op en gaan verder. Tot we bij het haventje komen waar de Schelde en de Leie samenkomen en daar halen we een stempel bij de havenmeester!

Voor de rest lopen we steeds verder Gent uit. Het is heel erg warm. Het wordt steeds warmer en het is een vrij lange, rechte weg, alléén maar langs de Schelde. We hebben de hele dag langs de Schelde gelopen. Af en toe gaan we er een klein stukje vanaf, omdat er een bedrijf ligt of omdat we een brug over moeten, maar voor de rest lopen we de hele dag langs de Schelde. Heerlijk rustig, dat wel, en ook wel mooi. Alles in bloei.

Om een uur of één vinden we eindelijk een café in Zwijnaarde. Want het nadeel van langs de Schelde lopen is: er is helemaal niks. We drinken een glaasje bier, we komen in gesprek met ene Ronny met een roze geruit overhemd en we krijgen 2,50 euro mee om in Santiago een kaars voor hem op te steken. Hartstikke leuk en doen we voor hem. Daarna gaan we weer verder langs de Schelde.

Loes die begint toch al aardig moe te worden. We hebben ook al een aardig eind gelopen en het is echt heet. Ik ben aan het uitkijken waar we kunnen slapen, maar eigenlijk geen geschikte plek gevonden. Op een gegeven moment worden we door een fietser aangesproken. Die zegt: “Ah, zijn jullie de Camino aan het lopen! Nou, dan hebben jullie nog een heel end te gaan”. Ik zeg: “ja dat weten we wel. We zijn nu op zoek naar een slaapplaats.” “Ow die heb ik voor je!”. Hij gaat naar huis, gaat zijn auto halen en komt ons tegemoet. We slapen bij Jean en Caroline in Asper. Ze hebben eten voor ons gemaakt. We hebben een kamer gekregen en we hebben een hele gezellige avond gehad. Op deze manier zorgt Sint Jacob toch weer voor ons: het is al de tweede avond dat we gratis onderdak hebben. Gewoon door mensen die we onderweg tegenkomen. Hartstikke leuk!


Noot van Anja:
Loes en Niko geven via Voicemails hun avonturen door aan mij en ik zet ze hier op het blog. Ze hebben natuurlijk geen internet en via SMS is niet te doen.

Ik ben de komende 5 dagen op een festival. Ik ga proberen wel alles online te zetten, maar weet niet of dit lukt. Er kan dus wat vertraging in de volgende berichten zitten, maar geen zorgen: ze komen er uiteindelijk allemaal op!